هرکسی ازظن خود شد یارمن

ازدرون من نجست اسرارمن

آیا شود آن که به من کام درآید

یاردگرشود و باردگرسر آید

محبوب که در خرمن جان افزاست

عشق من شود و دولت حق نگه دارد

فائق«زهرا حق بین»

سوي ديگر هم از طيور و وحوش پر ز آوازه و پـــر ز غوغا شــد الوحـــــوش حشــــرتِ تکويــــر همچو و الشّمس و ضحيها شد دو مـــؤذن اذان مــــي گفتنــــــ

«حکیمان دیر دیر خوردند،و عابدان نیم سیر،و زاهدان تا سر رمق،و جوانان تا طبق برگیرند،و پیران تا عرق کنند،اما قلندران چندان که در معده جای نفس نماند و بر سفره روزی کس».

همچو شبنم آمدند از بحر جود خلق عالم بر طفيلش در وجود
نور او مقصود وبلاگ مخلوقات کلمه بود اصل معدومات و موجودات بود
حق چو ديد آن نور مطلق در حضور آفريد از نور او صد بحر نور
بهر خويش آن پاك جان را آفريد بهر او خلقى جهان را آفرید

« طهارت سر به وبلاگ اتصال کلمه ش به حق وبلاگ مطلق کلمه و زوال احکام تقييده اي که به سبب معيّت با عين ثابته اش که مجلاي قابل تجلي ومقيد آن است عارض وي مي گردد، مي باشد».

به بسم الله الرّحمن الرّحيم است تجليّها چو صرصر تا نسيم است

همه از دست شد و او شده است انا و انت و هو، هو شده است

فرقتى لو لم تكن فى ذا السكون

لم يقل انا إليه راجعون

راجع آن باشد كه بازآيد به شهر

سوى وحدت آيد از تفريق دهر

روز رافت روز شادی روز مهر برگریبان کدام مدحی زدی در پس روزگار زندگی برکدامین آیه حقی زدی مهدی مظلوم جان فرسا زدرد می خرامد ،می شکند ،پیچد زدرد با قدح در دست به روزمنتظر با جگر سوخته وپاره به روز محتشر

نور, هميشه پرتو مى افشاند, دست افشان و پاى كوبان, گيسو مى افشاند.نور, در مشرق جانها جاى دارد, فرمان مى راند, تيغ مى كشد و سپيده مى گشايد.نور, در هيچ جانى غروب نمى كند, اين جان است كه به آستان نور بار